تیک نات هان در کتاب چگونه دیدن به ما می‌آموزد که دیدن، بیش از آنکه توانایی‌ای فیزیکی باشد، هنر روح است. او با خردمندی تمام در این مجموعه گفتارها، چگونه رفتار کردن و نحوه‌ نگاه کردن به زندگی را به ما می‌آموزد. خوب دیدن سبب افزایش ذهن‌آگاهی می‌شود و نور بیشتری به قلب و ذهنمان می‌تاباند.

کتاب و ادبیات- رمزگشانیوز؛ زمانی که سایه‌های گسترده‌ درختان بالای سرمان پهن شده‌اند، فقط آن‌ها نیستند که شگفتی، آرامش و زیبایی خودشان را با ما قسمت می‌کنند. ما انسان‌ها هم زیباییم و می‌توانیم تعادل را در این بده بستان‌های بی‌سروصدا پیدا کنیم. فقط کافی است، نسبت به جهان اطرافمان به آگاهی برسیم. 
کتاب چگونه دیدن (How to See) اثر تیک نات هان (Thich Nhat Hanh)، نامزد جایزه‌ صلح نوبل، مجموعه‌ای از اندیشه‌ها و بینش‌های والای او برای محقق کردن حضور آرامش و ذهن‌آگاهی در وجود ماست. او از طریق روایت تجربه‌های شخصی‌ و آموزش تمرینات مراقبه‌، نشان می‌دهد که چطور خیلی از وقت‌ها اسیر صدای پرهیاهوی ذهنمان می‌شویم و دروغ‌های آشفته‌کننده‌ آن را باور می‌کنیم.
در این اثر کوچک و همدلانه با زبانی خردمندانه و شاعرانه یاد می‌گیریم که چطور با حضور کامل در لحظه و نگاه کردن آگاهانه به جهان، می‌توانیم عمق بیشتری در تجربه‌های روزمره پیدا کنیم. تیک نات هان به آرامی در گوشمان درس‌های مهمی از زندگی را زمزمه می‌کند. او نشان می‌دهد که ذهن آگاهی می‌تواند باعث درک بهتر دیگران شود و از رنج‌های درونی خودمان و دیگران بکاهد.
این اثر با ترجمه‌ روان آذر آزموده و در انتشارات برتر اندیشان به چاپ رسیده است.

نکوداشت‌های کتاب چگونه دیدن
•    تیک نات هان مردی مقدس، فروتن و پارساست. ایده‌های او برای صلح، اگر عملی شوند، بنای یادبودی برای وحدت ادیان، برادری جهانی و بشریت خواهند ساخت. (مارتین لوتر کینگ)
•    تیک نات هان پدر ذهن‌آگاهی است. (آیریش تایمز)
•    تیک نات هان ارتباط صلح درون را با صلح حاکم بر زمین به ما نشان می‌دهد. (دالایی لاما)‌

کتاب چگونه دیدن برای چه کسانی مناسب است؟
کسانی که به دنبال کتابی مختصر اما مفید برای آرامش ذهن و حل کردن مشکلات درونی‌شان می‌گردند، از این کتاب لذت خواهند برد. این اثر برای تمام کسانی که به مراقبه و فلسفه‌های شرقی و بودیسم علاقه‌مند هستند، مناسب است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم
به سادگی می‌توانیم درک کنیم که رؤیا یا خواب دیدن واقعیتی بیرونی نیست. حتی هنگامی که بیدار هستیم هم به راحتی نمی‌توانیم واقعیت را ببینیم چراکه واقعیت بیرونی آن‌چیزی است که ما آن را باور داریم و عمیقاً نمی‌توانیم یقین داشته باشیم که واقعیت بیرونی تا چه حد ساخته ذهن خودمان است و حتی گاهی ممکن است که درک ما از یک چیز فقط و فقط ساخته ذهن خودمان باشد. ما فکر می‌کنیم که بیدار هستیم ولی در واقع همچنان در حالت رؤیا (خواب دیدن) هستیم.
زمان‌هایی که فرض می‌کنیم بیدار هستیم ممکن است در حالت نیمه آگاه باشیم یا می‌توان گفت اغلب اوقات ما خواب و بیدار هستیم. به عنوان مثال: ما می‌دانیم که همه چیز ناپایدار و تغییرپذیر است اما همچنان به صورتی زندگی می‌کنیم که گویا جسم ما پایدار است و هرگز نخواهیم مرد.
حتی اگر بپذیریم که "خود" جداگانه یک پندار اشتباه است، باز هم بیشتر افکار ما بر پایه این فرضیه است که اشیاء داری "خود" هستند و این امر به ما احساس امنیت می‌دهد ولی باید دانیم که این موضوع خودش بر اساس پنداری اشتباه است. بسیاری از فیلسوفان، دانشمندان و معلّمان معنوی به دنبال حقیقت مطلق هستند چرا که به پندار خودشان اعتماد ندارند. به نظر آن‌ها اگر چه بیدار هستند، اما در واقع در رؤیا زندگی می‌کنند (خواب و بیداری). همۀ ما این ظرفیت را داریم که از این خواب بیدار شوییم چون دارای قدرت ذهن آگاهی هستیم.